WLASSH
 
Winchester Lever Action Shooters Society Holland
 
EPP schieten
19-04-2013
Reden van deze link:
In sommige teksten van deze website verwijs ik naar de term EPP. Dat riep wel eens vragen op bij mensen. Wat is dat nou weer?
Het heeft inderdaad niets met lever action schieten te maken maar wel alles met pistool- en revolverschieten.
Om deze reden geef ik een uitleg zodat men kan zien wat er zoal geschoten kan worden. Naast de lever action interesse doen we ook aan deze tak van schietsport, misschien wel de mooiste handvuurwapen discipline die er bestaat!
Straks een uitleg over de discipline zelf maar wilt u meer weten zoals reglementen e.d., bezoek dan de site van het EPP.
 
Afbeelding 1
Het logo van het Europees Politie Parcours.
Voorheen genoemd Sasia parcours.
 
Europees Politie Parcours in de praktijk
Tijdens de wedstrijd.
Na inschrijving krijgt men van de organisatie een EPP manschijf mee, welke zelf later op de baan opgehangen dient te worden. De hoogte kan men ook zelf enigszins bepalen, zie afbeelding 2. Meestal worden de schijven met knijpers aan de zijkant vastgezet, dat werkt prima. Of er is een nietpistool aanwezig om de schijven vast te zetten.
Er worden 50 stuks gelijkwaardige patronen meegedragen (.38 Special of 9 mm Para zijn alleen toegestaan) in een broekzak naar keuze. Tevens is het wapen in het holster geplaatst en houdt men een jetloader of extra magazijn gereed voor de eerste opdracht, het noodweer vuren.
Het gehele parcours duurt maximaal 5 ½ minuut, dus 330 seconden. In totaal moeten negen opdrachten worden geschoten en er moet zeven keer geladen worden vanuit de broekzak.
Patronen die vallen zijn verloren en mogen niet opgeraapt worden, 5 punten worden dan in mindering gebracht op de totaalscore.
Maximaal kan men 50 schoten x 5 = 250 punten schieten.
Op de baan staat achter elke schutter een tijdwaarnemer. Achter deze tijdwaarnemers staat de baancommandant, hij geeft de commando's gedurende de gehele wedstrijd. 
 Afbeelding 2 
Een EPP schijf met knijpers vastgezet op de hardboardplaat. Het geheel gemonteerd op een deugdelijk frame.
De schutter kan naar wens de schijf hoger of lager ophangen. Laag ophangen is makkelijker bij de liggende serie.
 
Opdracht 1
Noodweervuur, 7 meter, 5 schoten, tweehandig.
Start vanaf 7 meter, 2 x 5 schoten met magazijnwissel in maximaal 15 seconden (vaste tijd).
Met een leeg wapen mag men proefaanslagen maken en is men eenmaal gereed, dan kunnen de wapens geladen worden.
Revolver laden met 4 patronen en de juiste lege kamer voorzetten.
Pistool laden met een magazijn met 5 patronen (niet doorladen bij de P210 of Government, wel bij de Glock of P226) of elk ander wapen wat een ontspanmechanisme heeft ingebouwd.
Na het laden direct het wapen holsteren maar de hand niet van het wapen halen. Mag wel maar dan heeft het richten en vastpakken van het wapen geen zin gehad.
De jetloader, geladen met 6 stuks .38 Special patronen in het tasje of houder links van het holster op de rechter heup dragen.
Of bij een pistool het tweede magazijn met 5 stuks 9 mm patronen in het tasje op de linker heup.
Na het fluitsignaal het wapen uit het holster trekken en vuren. De single action schutters moeten eerst doorladen zoals vroeger bij het oude FN pistool. 
Er kunnen maximaal 50 punten worden gescoord tijdens deze 10 eerste schoten.
Revolver: Vier schoten lossen en direct het wapen ontladen. Daarna snel met de jetloader weer laden en de laatste 6 patronen afvuren. 
Pistool: Vijf schoten lossen, wapen blijft open staan. Snel het magazijn laten vallen en direct het 2e magazijn plaatsen. Slede sluiten en de laatste 5 schoten lossen.
Direct na het vuren krijgt men tijd om het wapen wederom te laden. Herladen vanuit de broekzak en rustig het wapen terug in het holster steken. De vaste tijd is immers gestopt na 15 seconden, haastig laden is nu nog niet nodig.
De jetloader met het tasje zijn ook niet meer nodig, deze direct verwijderen. Bij een pistool is het 2e magazijn niet meer nodig.
In het vervolg van het parcours wordt alleen munitie vanuit de broekzak gepakt en in het wapen (revolver) of magazijn (pistool) gestoken.
 
Met een geladen wapen in het holster tot achter de 30 meter lijn lopen en wachten op het vervolgcommando van de baancommandant. Dit is zeer afwijkend t.o.v. de KNSA wedstrijden. Omdat dit een wedstrijd is voor getraind overheidspersoneel, onder leiding van de overheid wordt verwacht dat ieder de veiligheid in acht neemt. Veiligheid staat hoog in het vaandel bij het EPP schieten. We lopen immers met geladen vuurwapens terug tot achter de 30 meter lijn (ongeveer 32 meter). De tijdwaarnemers noteren ondertussen de scores van het noodweervuur en plakken met witte plakkers de gaten af die in het zwarte vlak zijn gekomen. Mocht er een treffer in het witte gedeelte zijn gevallen, dan wordt deze met een zwarte plakker afgeplakt. Een mooie groep witte plakkers is een perfect richtpunt voor het vervolg van de wedstrijd. Een verwaaide groep geeft niet alleen een slechte beginscore maar kan ook schadelijk zijn voor het vervolg van de wedstrijd door het gemis van een goed richtpunt.
 
Opdracht 2
Liggend vuren, 30 meter, 5 schoten, tweehandig.
Na het startsignaal vanaf achter de 30 meter lijn naar voren lopen, knielen en wapen uit holster pakken en dan gaan liggen. Let op dat het wapen veilig uit holster getrokken wordt en daarna niet voorbij de 30 meter lijn steekt tijdens het vuren, dat is niet toegestaan!
Direct na het vuren van vijf schoten weer knielen en het magazijn uit het wapen nemen. 
Bij een revolver de hulzen uitstoten en herladen vanuit de broekzak en bij een pistool,het magazijn uitnemen, wapen terugsteken in holster, magazijn vullen vanuit de broekzak, wapen pakken en magazijn insteken en rap in het holster steken. Dan pas stopt de tijd. 
Let op, een revolver blijft men met de linker hand vasthouden tijdens ontladen en laden. Een single action pistool dient echter gesloten terug gestoken te worden in het holster om vervolgens het magazijn met 5 patronen te vullen. Eventueel mag dit gebeuren met gespannen hamer. Iets wat absoluut niet mag bij een parcours wedstrijd. Daar gelden andere regels. Ga maar eens rondlopen met een leeg wapen en laat de haan gespannen staan zonder veiligheid erop!
V
ervolgens het wapen opnieuw pakken, magazijn erin steken, niet doorladen en in holster steken. De persoonlijke tijdwaarnemer houdt dit alles nauwlettend in de gaten. Eventuele fouten worden aan de baancommandant medegedeeld.
Bovengenoemde situatie geldt voor een single action pistool zoals de veel gebruikte SIG P210 of Colt model 1911.
Bij een safe action pistool zoals de Glock, mag men het wapen open terugsteken in het holster, magazijn vullen met 5 patronen, wapen wederom pakken, magazijn erin en slede naar voren laten schieten. Direct daarna in holster steken.
Het safe action systeem wordt gezien als een double action wapen en heeft door deze handeling een voordeel in het parcours! Het wapen valt weer terug in een gedeeltelijk ontspannen toestand, vandaar dat dit mag. Het spreekt voor zich dat dit systeem enigszins in het voordeel is qua wapenhandeling. Daarentegen is het zwaardere (bij origineel wapen) ontspanmechaniek weer een nadeel.
 
Afbeelding 3
De te behalen onderscheidingen.
Er zijn drie badges te behalen in het EPP, dit is de eerste,  Marksman.
Dan moet men gemiddeld 191 punten of meer schieten in een jaar. 
Opdracht 3
Zittend vuren, 25 meter, 5 schoten, tweehandig.
Men start staande vanaf de 30 meter lijn.
Na het fluitsignaal vanaf 30 meter naar voren lopen en op 25 meter gaan zitten en tegelijkertijd het wapen pakken. Direct na het vuren van de vijf schoten, geknield gaan zitten, het magazijn uitnemen en het wapen in het holster steken. Magazijn vullen met vijf patronen vanuit de broekzak, magazijn weer in wapen plaatsen en rap het wapen in het holster steken. De tijd stopt.  
                                                                                                                                 
Opdracht 4
Barricade 20 meter, 5 schoten tweehandig ene zijde (strong hand).
Na het fluitsignaal vanaf 25 meter naar voren lopen tot aan de opstaande barricade.
Staande achter de barricade op 20 meter, 5 schoten vuren met “strong” hand en "weak" hand ondersteunen. (rechterzijde barricade bij rechtshandige schutter)
Direct na het vuren wapen ontladen, herladen vanuit de broekzak en direct door naar opdracht 5, de tijd loopt tussen opdracht 4 en 5 gewoon door. Let op tijdens de overdracht van het wapen van de ene naar de andere hand. Er zijn buren en het moet veilig blijven! De looprichting goed beheersen en het doorladen pas doen nadat het wapen is overgegeven in de andere hand en de positie is ingenomen!  Kijk ook uit als men met de strong hand gaat ondersteunen. Regelmatig houdt men de hand verkeerd en kan er schade door de teruglopende slede ontstaan.                          
 
Opdracht 5
Barricade 20 meter, 5 schoten tweehandig andere zijde.
Staande achter de barricade op 20 meter, 5 schoten vuren met “weak” hand en "strong" hand ondersteunen. (linkerzijde barricade voor rechtshandige schutters). Direct na het vuren wapen ontladen, herladen vanuit de broekzak en rap in het holster steken, de tijd stopt.                                                                                                                       

Opdracht 6
Knielend vuren, 15 meter, 5 schoten, tweehandig.
Na het fluitsignaal vanaf de 20 meter lijn naar voren lopen naar de 15 meter lijn.
Knielen en tegelijkertijd het wapen uit het holster pakken. Direct na het vuren van vijf schoten, wapen ontladen, herladen vanuit de broekzak en rap in het holster steken, de tijd stopt. Op deze positie blijven wachten voor de volgende opdracht vanaf dezelfde afstand.
 
Afbeelding 4
Dit is de 2e badge, Expert.
Om deze te behalen moet men 215 punten gemiddeld over een jaar hebben geschoten of meer.
Er is er nog één, Master. Maar dan moet men 228 punten gemiddeld schieten. 
 
Opdracht 7
Noodweervuur, 15 meter, 5 schoten in 10 seconden (dat is een vaste tijd).
Na het startsignaal kordaat het wapen trekken en tweehandig vuren. 
Direct na het vuren wapen ontladen, laden vanuit de broekzak en rustig in het holster steken. De vaste tijd is immers 10 seconden. Met de tijdwaarnemer afstemmen of je een waarschuwing wilt hebben voor tijdens de precisieserie. Bijvoorbeeld bij 10 seconden voor tijd een klop op de schouder. Of wat sommige ervaren schutters zoals Matthieu Rombouts doen, meekijken tijdens herladen op de stopwatch van de tijdwaarnemer en inschatten of een waarschuwing voor eindsignaal van belang is. Niet ieder kan deze rust opbrengen.            
 
Opdracht 8
Precisie, 10 meter, 5 schoten, “strong hand only”.
De 1e bovenste bol wordt als doel genomen.
Double of Single action naar keuze. Dit slaat natuurlijk meer op de revolver waar elk schot Double action of single action gedaan kan worden. Bij een pistool geldt het natuurlijk alleen voor het eerste schot indien het ook een Double action pistool is. 
Direct na het vuren wapen ontladen, herladen vanuit de broekzak en direct door naar opdracht 9, de tijd loopt nu wel door.                                                                                            
 
Opdracht 9
Precisie, 10 meter, 5 schoten, tweehandig.
De 2e bovenste bol wordt nu als doel genomen. Wederom Double of Single action naar keuze.
De tijd stopt na het laatste schot of bij bereiken van de eindtijd.
Einde wedstrijd, de baancommandant checkt de wapens en vraagt na deze handeling om de wapens in het holster te plaatsen.
De baan is vrij en de schutters mogen op afstand even de score bekijken. men mag niet bij de schijven komen. De schijven gaan van de baan en worden voor ze aan het telbureau worden overhandigd nog even getoond op een speciale plek, zie afbeelding 5.
 
Afbeelding 5
De schijf wordt na afloop getoond aan de wand. Wel is duidelijk een scheidingslijn aangebracht, schutters mogen er op dat moment niet bij komen. Een goede tip, maak een foto van de schijf, dan is daar op de club maar ook later thuis altijd nog even na te kijken wat er is gebeurd. Het is leerzaam, de schijf kan je veel vertellen.


Het parcours beknopt weergegeven.

7   meter, 2 x 5 schoten in maximaal 15 seconden (noodweervuur).
30 meter, 5 schoten in liggende positie.
25 meter, 5 schoten in zittende positie.
20 meter, 5 schoten langs de rechterzijde van een barricade met de sterke hand, gevolgd door;
                 5 schoten met de zwakke hand langs de linkerzijde van de barricade.
15 meter, 5 schoten in de knielende houding.
15 meter, 5 schoten binnen 10 seconden (noodweervuur).
10 meter, 5 schoten op een bol, enkelhandig, herladen en daarna direct door met;
                 5 schoten op de tweede bol, tweehandig.


 

Extra informatie
Behalve opdracht 8 en 9 dient men altijd het eerste schot van een opdracht in Double- action stand te schieten.
Bij een revolver dus Double action en daarna naar keuze single of double action doorgaan.
Bij een pistool zoals de Colt Government of SIG P210 het wapen niet doorladen maar na fluitsignaal pas doorladen en vuren.
Bij een Glock (safe action), een Walther (quick action) of een Double action pistool met ontspanmechanisme, wapen doorladen ontspannen indien nodig en holsteren en bij fluitsignaal pakken en vuren.
Er is op You Tube een goede uitleg te zien over het Europees Politie parcours.
Hieronder in afbeelding 6, de door mij gebruikte revolver. In oorsprong was het EPP een specifiek revolverparcours maar na de omslag van revolver naar pistool in de gehele wereld, meer een parcours voor laatstgenoemd wapen. Er zijn nog steeds wat liefhebbers oftewel wheelgunners die met de revolver de strijd aangaan.
 
Afbeelding 6
Ruger GP100 4 inch stainless.
Een prachtige double action revolver en qua mechaniek erg onderschat door schietend Nederland.
Deels komt dit door de handel, men kan meer verdienen aan een S&W omdat tunen eenvoudiger is. De Ruger vereist iets meer kennis van zaken. De beste tuners van dit model komen dan ook uit Duitsland. Vriend Philip zal nu wel denken;
'Robert is zijn "draaipistool" aan het promoten, waarom neemt hij nou niet een Glock, net zoals ik doe".
 
Aanpassingen aan de GP100.
De boven getoonde Ruger is zeker niet standaard, er zijn wat zaken veranderd. Om te beginnen is de standaard dikke greep niet prettig en verkies ik een smalle greep. Als Single- Action revolver schutter ben ik gewend aan slanke kleine kolven. Het rubber is behouden gebleven maar de binnenzijden van de greep zijn voorzien van stainless custom grepen, vlak en dus ook slanker. Deze RVS grepen maken het wapen ook zwaarder wat vooral prettig is tegen de opslag.
Aan de binnenzijde is een Wolf verenset geplaatst, altijd beter dan de standaard veren. De hoofdveer en de rebound veer van de trekker zijn vervangen, de kleine veren zijn OKÉ. Een Ruger revolver heeft geen bladveren. 
Het vizier is vervangen door een TRU DOT keep en de korrel is custom made. De vizierlijn is daardoor iets langer geworden.
De trommel is aan de ingangen iets onder een hoek taps gemaakt, gefreesd en geslepen. De munitie is nu heel rap vanuit de jetloader te plaatsen, iets wat wel nodig is tijdens de noodweer serie.
Aan de binnenzijde is het wapen gepolijst, voldoende om mooi te lopen. Kijk wel uit met polijsten van een GP100, het is als het ware een uurwerk (clockwork precision) waar je aan gaat werken. Het wapen kan zonder voldoende kennis zo verziekt worden. Deze revolver heeft heel wat onderdelen. Afbeelding, 7 laat een gestripte versie zien, dit is een 6 inch model.
 
Afbeelding 7
Een GP100 in onderdelen.
Het wapen wat in delen op de tafel ligt is een eerste model uit 1987 en nog steeds prima groeperend. Onderhoud op tijd zorgt dat deze mechanieken lang mee kunnen. Niet alleen de onderdelen maar ook de gereedschappen zijn zichtbaar, belangrijk voor de demontage van het model. Het linker gele gereedschap lijkt eenvoudig maar is het niet. Een sleufkopbout met middenpen kan hiermee worden gedemonteerd. Zonder dit kan men de trommel absoluut niet uit elkaar halen.
 
Het is een hele toer om een EPP- parcours te schieten met een revolver. Toch wil ik zien waar het plafond zit voordat ik een pistool zou verkiezen boven dit model. Een revolver heeft toch iets speciaals. De revolverschutter kan tijdens het herladen makkelijk de pistoolschutter qua tijdsduur van de handeling bijhouden. Alleen bij noodweer mag het niet fout gaan, dat is kritisch. De jetloader wijst naar de trommel en direct schieten de patronen in de kamers. Dat mag niet fout gaan anders heb je al een hoop strafpunten. En laten we eerlijk zijn, een magazijnwissel gaat vaak veel sneller. Vaak is een pistoolschutter sneller dan een revolverschutter! Laat Jerry Miculek, de fabrieksschutter van S&W en Bob Munden dit maar niet lezen, die denken er echt anders over. Klik maar even op hun namen voor een mooie opname.
Die van Miculek is kort, van Munden heeft een aanloop maar is erg bijzonder en zeker de moeite waard.
 
 
Voor een detail van een jetloader met speciale houder, zie afbeelding 8 hieronder.
 
Afbeelding 8
De jetloader is alleen benodigd bij de eerste opdracht, "Noodweer". Alle verdere munitie wordt vanuit de broekzak gepakt en in de trommel gestoken. Patroon laten vallen? Strafpunten, en wel 5 per patroon. De jetloader is geplaatst in een speciale RVS houder. Leeg valt hij nooit uit de houder maar vol is deze razendsnel te pakken. Een stukje huisvlijt. 
 
Nu even over die pistolen.
"Wat gebruiken ze dan voor pistolen", hoor ik u denken. Welnu, de nummer 1 en 2 zijn toch wel de Glock model 34 en de P210 van zowel Zwitserse als Duitse makelij. Nogal twee totaal verschillende modellen. Inderdaad, een dure klassieker tegen een veel goedkoper modern pistool. De topschutters schieten veelal met deze wapens alhoewel er ook andere modellen aanwezig zijn zoals die van het merk Sig Sauer en Heckler & Koch. En natuurlijk zijn er ook schutters met het dienstwapen zoals de Walther P5 en de Walther P99Q NL. Toch hebben ook zij vaak naast hun dienstwapen een Glock als eerste keus voor deze boeiende wedstrijd. Het safe action systeem heeft gewoon voordelen. Iets wat het nieuwe Walther dienstwapen van politie ook heeft. Daar heet het quick action maar in grote lijnen komt het op hetzelfde neer. De Walther kan men ontspannen zonder de trekker te gebruiken. Bij de Glock moet men de trekker overhalen voor volledige ontspanning. Nooit ontspannen via de trekker! Dat was het kritische punt wat als eis op tafel bleef bij de te maken keuze voor een nieuw dienstwapen.
 
Het verschil tussen het EPP en het parcoursschieten.
Jarenlang heb ik parcours geschoten en wel in de jaren 80. Het pistool wat toen gebruikt werd was een Colt Combat Commander in kaliber .45 ACP. Een leuke tijd maar toch weer heel anders dan nu bij het EPP.
Parcoursscheten is wat dynamischer dan het EPP, elke wedstrijd heeft een andere opbouw en kent verschillende opdrachten.
Het EPP heeft te maken met een vast parcours maar wel één waar alles in zit. Het EPP kan men dus trainen. Bij het parcoursschieten kan men zelf trainen op allerlei doelen maar de wedstrijden zijn verschillend qua opbouw. De organiserende vereniging heeft dan ook altijd een voordeel t.o.v. de bezoekende schutters. Bij het EPP verschilt alleen de baan maar het parcours is in heel Europa gelijk en dat is veel eerlijker.
Er is echter nog een groot verschil tussen de twee disciplines en dat is de score waardering. Dat is bij het EPP veel beter geregeld. Ik heb altijd een hekel gehad aan de comstock telling bij het parcoursschieten. Je kan rustig een paar missers hebben als de tijdsduur van de resterende schoten maar snel genoeg is om toch aardig te scoren. Je mag missen als de rest maar snel gedaan wordt. Bij EPP staat de score bovenaan en dan ook nog in een bepaalde tijd.
Je kan door snel te schieten niet een gemiste score goedmaken. Kijk dat bedoel ik nu met een betere telling.
Je moet gewoon goed schieten en niet missen. Missers zijn niet goed te praten door een snellere actie en vreemde berekening achteraf, het is gewoon mis, dus is het niet goed. Veelal worden de parcoursschutters dan ook flink ingemaakt door ervaren EPP schutters, dat is een ding wat zeker is. De filosofie achter het EPP gebeuren zit beter in elkaar en geniet dan ook duidelijk mijn voorkeur. Het is een perfecte discipline en een goede scholing voor een veilige wapen- vaardigheid.
 
Een puntje van aandacht voor de revolverschutter
De EPP wedstrijden worden hoofdakelijk bezocht door pistoolschutters. Zoals eerder gezegd, het van origine revolverparcours is ooit later aangepast voor het pistool.
Mocht u besluiten om met een revolver dit parcours af te leggen, let dan goed op de baancommandant. De baancommandant start altijd met een uitleg en zal dan vragen om met een leeg wapen wat proefaanslagen te maken. Direct daarna komt het commando "wapens laden". De pistoolschutters klikken de magazijnen met 5 patronen in het wapen en laden wel of niet door, dat hangt af van het type pistool. De revolverschutter pakt 4 patronen uit de broekzak en stopt deze in het wapen. Deze handeling gaat veel langzamer. Veelal ziet een baancommandant dit niet. De revolverschutter steekt het wapen in het holster en direct volgt daarna de start van de wedstrijd. Het moment van terugsteken in het holster en het moment van starten vallen dan samen. Dat is niet correct en zal zeker een slechte start veroorzaken bij de revolverschutter. De schiethand heeft het wapen nog niet goed kunnen omvatten terwijl de pistoolschutters al stand-by staan. Let dus goed op. Geef eventueel aan dat u nog niet gereed bent en dwing de anderen te wachten. Dat kunt u als deelnemer eisen!
Voor de baancommandanten een goede les om waakzaam te blijven en te kijken of er revolverschutters aanwezig zijn. En misschien moeten we wel die eerste 4 patronen laden met een 2e jetloader, snel de kamer in positie draaien en holsteren. Een jetloader geladen met 4 en met 6 patronen is te zien in onderstaande afbeelding 9.
 
 Afbeelding 9
Twee jetloaders van het merk H. Seidler. Type L wordt gebruikt voor de GP100.
Let eens op de munitie en wel de kogelkoppen, daar komen we straks op terug. 
Een ander punt.
Revolverschutters worden niet altijd serieus genomen, we zijn maar met een klein aantal aanwezig op de wedstrijden. Houd u er echter rekening mee dat technisch gezien de zaak vaak heel goed op orde is bij deze mannen en dat herladen van de munitie op een hoog niveau staat. Dat ik met een revolver mee doe is geen gebrek aan kennis, integendeel. Na 40 jaar schietsport mag je wel tot de ervaren personen gerekend worden. En gaan wij het niet redden met een revolver, dan is overstappen naar een pistool een heel voordeel. Er ligt een mooie P210 Legend te wachten voor een eventuele invalbeurt. Moet daarentegen een pistoolschutter met een revolver schieten, dan gaan zij een behoorlijk stapje terug. 
Natuurlijk is een Double action revolvermechaniek, al loopt het nog zo soepel, niet te vergelijken met een P210 trekkergroep. Bij de revolver moet men met de wijsvinger de nodige kilo's verplaatsen terwijl de pistolen net boven de 1360 gram staan afgesteld.
Bij de precisieserie en in het parcours kunnen ook wij gebruik maken van de Single action stand maar niet bij elk schot dat gelost moet worden. En, wisselend gebruik maken van verschillende trekkerdrukken is niet bevorderlijk voor de score. Het vergt veel concentratie. Een beheersfoutje wordt bij een revolvermechaniek extra hard afgestraft. Weet dus waar u aan begint!
Toch geeft het mij veel voldoening om het parcours op de ouderwetse manier te doorlopen, met een revolver en altijd Double action schietend. 
 
De wapenkeuring
Alleen de wapenkeuring is al leuk. Men verwacht niet een revolver aan te treffen en regelmatig komt het voor dat men een kijkje komt nemen tijdens de keuring maar ook tijdens de wedstrijd om te zien hoe ik het er vanaf breng. Het geeft in ieder geval wat extra aandacht en voor degene die dat leuk vinden een bijkomend voordeel. U moet rekenen dat er schutters zijn die nog nooit een revolver in handen hebben gehad. Het is toch echt waar. 
Laatst was er de wapenkeuring in België, in de spelonken van Lier. Ik gaf het wapen met open geklapte trommel aan de keurmeester. Hij sloot het wapen en hing vervolgens het gewicht van 1360 gram aan de trekker. Op en neer pompend zei de man tegen me dat dit wel een hele zware trekkerdruk was en dat hij me daarmee veel succes wenste. Eindelijk na veel heen en weer bewegen gaf hij het op en keek me hoofdschuddend aan. Hij had er geen vertrouwen in. Duidelijk was deze keurmeester geen revolverschutter en ook geen wapenkenner. Hij had geen besef van het feit dat het gewicht makkelijk door de Double action stand gehouden kon worden. Sterker nog, ik had er zo een 2e gewicht aan kunnen hangen. Dan had deze man zeker nog verbaasder geweest. 
De keuring is iets waar andere schutters erg alert blijven. Niet iedere keurmeester is op de hoogte van het aangeboden materiaal en het is niet prettig als men een duur wapen in een controlekistje voor de afmetingen probeert te drukken. Zeker niet als de dure keep wel heel dicht in de buurt van de rand van het kistje komt. Het kost niet veel moeite om een vizier van slag te helpen tijdens deze actie. Keuren moet maar het is goed opletten hoe dat in zijn werk gaat. Een Glock voorzichtig koppelen aan het trekkergewicht doe je omdat je het wapen van een ander in handen hebt en waakt voor beschadigingen maar niet voor de handeling van meten. De Glock houdt echt wel die 1360 gram vast en nog wel meer ook. Daar hoef je niet voorzichtig mee te zijn. Als echter een wapen net boven de 1360 gram staat, dan is voorzichtigheid geboden met de trekkerdruk test. Stomweg het gewicht aan de trekker koppelen en met 1 hand het wapen heffen is iets wat niet kan, het mechaniek zal dan altijd ontspannen en dus het wapen afkeuren. Zo hoort het niet. Dus keurmeesters, opgelet voortaan, we houden u in de gaten.
 
Wapendeskundige
Even terug naar die wapenexperts, ze zijn er wel degelijk. Bij elke EPP wedstrijd lopen wel een paar experts rond. Ook lopen er heel goede schutters rond. Ik noem ze bewust apart want een goed schutter is niet altijd een wapenexpert, laat dat duidelijk zijn. Ik ken heel goede schutters die niet zelf hun eigen wapen uit elkaar halen maar het laten doen, dat bedoel ik nu. Het geeft natuurlijk niets, ik geef alleen maar aan hoe het zit. Een expert schiet goed, onderhoud zijn eigen wapen, repareert zijn eigen wapen en maakt liefst alles zelf. Er bestaat alleen geen badge voor.
 
Ook in het verleden waren er al experts te vinden. Decennia lang waren de revolvers heer en meester op de schietbaan en waren er fenomenale schutters aanwezig om hun kunsten te vertonen. Veelal waren dit dienstdoende personen die zich het beheersen van een revolver hadden eigen gemaakt. Zie afbeelding 10.
 
Afbeelding 10
Dit is één van die mannen die ik bedoel, Bill Jordan. De oudgedienden zullen hem zeker kennen. De Amerikaanse tijdschriften stonden bomvol met artikelen over de Double action revolver en de mannen die er feilloos mee konden omgaan.
In 1965 schreef hij het boek "No second place winner".
(bedankt voor het boek Matthieu)
 
Be first or be dead, there is no second place winner in a gun fight!
 
Het boek werd geroemd door andere experts zoals Elmer Keith, E.B. Mann, Duke Roberts, R.A. Steindler, C. "Skeeter" Skelton en Major George Nonte.
De rasechte herladers (zeker de .44 Magnum gebruikers) hebben veel te maken gehad met de naam Keith!
William H. "Bill" Jordan was Assistant Chief Patrol Inspector, U.S. Border patrol en een groot revolverschutter.
 
En nu we het toch over boeken hebben, ik zou het bijna vergeten maar dit is natuurlijk een must voor elke EPP schutter, het boek van Raymond Sasia. De man die ooit het parcours in Europa introduceerde, zie afbeelding 11.
 
Afbeelding 11
"Der schnelle Schuss" van Fransman Raymond Sasia
Een uitgave in het Duits. Ze zijn echter ook in het Engels en het Frans te verkrijgen.
Het klinkt beter in het Frans, "Le tir rapide".
 

Bij een EPP wedstrijd komen we in volgorde tegen:

Helpers
Tijdens een EPP wedstrijd is er veel hulp nodig want alles verloopt volgens een deugdelijk samengesteld draaiboek.
De helpers zijn dan ook een onmisbare factor in dit geheel. Uiteindelijk kan men stellen dat de vrijwilligers in de gehele schietsport de boel bij elkaar houden. Zouden zij er niet zijn, dan is schieten niet meer mogelijk. Of men moet kunnen en willen uitwijken naar bemande schietsportcentra waar betaalde personen het werk doen. Dat zal aanzienlijk duurder uitpakken dan we nu gewend zijn.
 
Een inschrijfbureau
Daar start alles. Vooraf is bekend wie er allemaal komen en men meldt zich bij deze personen voor de definitieve inschrijving en betaling. Het inschrijfbureau regelt ook het afstempelen van het schietregister.
Men ontvangt een inschrijfformulier welke meegenomen dient te worden naar de wapenkeuring. 

Wapenkeuring
Veelal gekoppeld aan het inschrijfbureau maar maar het kan ook op de baan plaatsvinden.
Daar geeft men het inschrijfformulier en het wapen af. Na goedkeuring van het wapen krijgt men de wedstrijdschijf met daarop vermeld een startnummer. Soms krijgt men ook zelf het inschrijfformulier terug, dat neemt men mee naar de baan.

De wedstrijd
Het is ongeveer een half uur voor aanvang van de wedstrijd. De schutters brengen de uitrusting in orde en gaan de baan op en blijven achter de aanwezige lijn. Bij gebrek aan ruimte kan men ook in de kantine of wachtkamer de oproep afwachten. Zodra er ruimte is loopt men naar de kogelvanger. Met de schijf en het inschrijfformulier loopt men naar het frame toe en plaatst de schijf zelf op hoogte, zie afbeelding 12.
Het inschrijfformulier geeft men aan de tijdwaarnemer. Elke schutter heeft immers een tijdwaarnemer.
De tijdwaarnemers staan allen onder leiding van één baancommandant tijdens een serie.
De tijdwaarnemers zijn vaak ook de kaartplakkers, dat is nodig na de eerste noodweer serie.
Een schijven transporteur plaatst na de wedstrijd de schijven aan de muur zodat de schutters deze nog even kunnen bekijken of fotograferen. Dit is een afgezet gedeelte waar men niet bij mag!
Na 5 minuten worden de schijven door een transporteur naar het telbureau gebracht. Tussentijds mogen ze niet worden aangeraakt.

Het telbureau
Het telbureau bestaat uit twee duo koppels welke de kaarten op speciale onder een hoek staande lichtbakken tellen. Dat is uiteraard een secuur werkje.
Een getelde kaart wordt vervolgens overgedragen aan een schrijver/controleur. Deze man legt de gegevens vast op een scorebriefje welke de schutters later ontvangen.
Daarna worden de scorebriefjes overgedragen aan een scoreverwerker, de man met de pc die het totaaloverzicht zichtbaar maakt op het beeldscherm (indien aanwezig). Anders wordt regelmatig een update van de uitslag in de kantine gehangen.

Jury
Gaat er iets mis dan is er ook een jury aanwezig om het geschil op te lossen. De wedstrijdleider stelt in dat geval een jury samen.

Catering
Niet onbelangrijk. de gehele dag helpen en geconcentreerd bezig zijn is iets wat hongerig maakt. De catering zorgt goed voor de helpers maar uiteindelijk ook voor alle aanwezige schutters in de kantine.

De wedstrijdleider
De leiding berust bij de wedstrijdleider. Hij houdt alles in de gaten en improviseert waar nodig om het gebeuren zo soepel mogelijk te laten verlopen.
De wedstrijdleider bewaakt het draaiboek en de gemaakte planning. Ook let hij op de helpers, ze moeten immers regelmatig afgelost worden om scherp te blijven. Dat aflossen kan alleen als er dubbele helpers aanwezig zijn.
Het is best een aardig georganiseerd geheel en het geeft het belang aan van de helpers. En gelukkig zit de EPP- wereld zo in elkaar dat er genoeg helpers te vinden zijn die een bijdrage willen leveren.
De wedstrijdleider stuurt de verzamellijst van scores naar de EPP organisatie. Die zorgt voor publicatie op het internet. 
 
Afbeelding 12
Frames staan gereed voor de grote wedstrijd op 1 juni 2012. Zes schutters kunnen tegelijk schieten.
Er zijn dan ook 6 tijdwaarnemers en een baancommandant nodig op de baan. Het is wel prettig als er een lange baan gebruikt kan worden. Meestal is de uitreiking van de schijven en de wapenkeuring iets wat op de baan direct gedaan wordt. In dit geval is de lengte ruim toereikend. De 50 meter banen van SSV de Vrijheid in Leiderdorp zijn perfect voor deze wedstrijd.
 
Afbeelding 13
Een klassiek set, een 4 inch revolver, een leren holster, een leren riem en een jetloader in clip.
Niet iets wat men nog veel tegen zal komen, de pistoolschutters hebben de overhand gekregen. Maar ooit was de revolver het standaard wapen voor de dienstdoende agent, vooral in de VS werd er veel gebruik van gemaakt.
 
Afbeelding 14
Mijn zus Brigitte met het oude vertrouwde dienstwapen, de Walther P5. Ook zij startte ooit het EPP avontuur.
De nieuwe Walther, de P99Q NL heeft inmiddels zijn intrede gedaan en is regelmatig te vinden op de baan. 
 
Na de zomerstop gaat er weer geschoten worden.

Al jaren lang stellen collega schutters mij de vraag waarom ik toch met een revolver blijf schieten. 
En elke keer geef ik hetzelfde antwoord; ik vind het een prettig wapen en wil gewoon de gradaties halen met een revolver en kijken hoever ik kan komen. Welnu, Marksman en Sharpshooter zijn binnen maar de titel Master lijkt vooralsnog onbereikbaar met dit wapen (of door mijn vaardigheid). Is het wapen dan de schuldige zult u zich nu afvragen.
Gedeeltelijk is dit natuurlijk ook zo. Een revolver gebruiken voor de wat snellere disciplines is lastig. Er is een tijd geweest dat ik met een revolver ruim 230 schoot bij de MP wedstrijden maar die tijd is lang voorbij. Een klein trekkerfoutje bij Double action schieten wordt harder afgestraft dan wanneer men single action kan afvuren. En het merendeel van de schoten worden juist met de revolver in Double action verschoten. Dan moeten wel de nodige kilo's met de wijsvinger worden verplaatst om tot een schot te kunnen komen. Dat kan de wijsvinger echt niet alleen, daar werken de handspieren ook aan mee. Alle spieren moeten samenwerken om dit tot een goed einde te kunnen brengen en dat is best lastig. Je gaat als het ware een schot eruit knijpen.
Het is me tot nu toe altijd gelukt maar ik kom gewoon niet verder. De hoogste gemiddelde score over een jaar bezien in het EPP is 217 punten van de maximaal haalbare 250 en dat is zeker niet slecht. Maar dat kan wel beter.
Hoe gaan we dat oplossen zo aan het begin van het seizoen? Hoe kunnen we zorgen voor betere scores?
 
De ommekeer.
Dat antwoord is ook simpel gegeven; de wedstrijden verschieten met een goed pistool.
Ja hoor de teamschutters hebben eindelijk hun zin, ik zal vanaf nu er helemaal bij horen. Alhoewel ik toch echt niet met een plastic pistool ga schieten, mooi niet Philip! Echte mannen houden van stalen wapens!
Niets verkeerds over de Glock's want die bedoelde ik dus. Nee, die scoren juist perfect en worden veelal toegepast door de topschutters. Ik bedoel dan het model 34 met de langere loop en dus ook de langere vizierlijn. De Glock's zijn in mijn ogen wellicht de beste wapens voor een overheidsinstelling ondanks dat volledig ontspannen van het mechaniek alleen kan via de trekker. Een punt wat zwaar woog tijdens het onderzoek van politie om een nieuw wapen te kiezen. Kan men goed met een vuurwapen overweg, dan zou dit absoluut geen probleem mogen zijn. Hier wordt echter anders gedacht en passen ze het wapen aan op de persoon. De persoon is niet zo veilig bezig, dan nemen we geen Glock want daar komen ongelukken van. We kiezen nu voor een Walther en zorgen dat de dienders geen fouten kunnen maken door het ontwerp daarop aan te passen. Kleine gevoelige mechaniekjes die zich nog moeten bewijzen moeten wat slordige types redden. En laten we eerlijk zijn, foutjes gaan toch gemaakt worden, je kan er immers mee schieten en dat is iets wat deze wapens ook gewoon kunnen. Die ongelukken zullen zich dan ook gewoon voor blijven doen, let maar op.
Ik dwaal af van het onderwerp en ga terug naar mijn vervanger voor de Ruger revolver. Deze krijgt vanaf nu even rust en hangt keurig in de kluis af te wachten of de concurrentie het beter gaat doen.
 
Sig Sauer P210 Legend
Al direct vanaf de introductie bezit ik als één van de eerste schutters in Nederland een mooie P210 Legend.
Dat is niet zo moeilijk. Toen de Duitsers het model gingen produceren was mijn interesse weer volledig terug voor dit klassieke model en werd er een bestelling gedaan in Duitsland. Interesse terug? Ja, jaren daarvoor had ik een Zwitsers model maar dat heeft nooit veel indruk op me gemaakt. Ik had een set P 210 modellen, de 6 en de 2 en beide modellen hadden kinderziektes, niet om vrolijk van te worden.
Gelukkig hebben de Duitsers het beter aangepakt (dacht ik) en kon de prijs ook weer zakken naar een aanvaardbaar niveau.
En het is Duits, dat is altijd beter dan wat anders denk ik dan maar. Sorry, ik heb wat met Duitsland.
Nu zullen de fervente SIG liefhebbers wel de wenkbrauwen fronsen en me voor gek verklaren. Niet nodig mannen, het Zwitserse wapen schoot prima maar sommige zaken vond ik wel erg knullig voor zo'n veel te dure aanschaf.
Een flinke kras in het frame bij gebruik van de veiligheid was wel het meest storende, dat kon toch niet langer. Een waardeloze magazijnblokkering en bediening, een onzinnig oog waar een touwtje aan moest, het gemis van de beschermende beavertail en dat voor een belachelijke prijs. 
Nee gelukkig doen de Duitsers het veel beter qua afwerking en prijs, ze brengen het wapen in juiste verhouding op de markt terug en het schiet zeker net zo goed als de dure Zwitsers voorganger.
Ook de verkoop van het model zal nu weer stijgen, er is veel interesse en na niet al te lange tijd zullen de verkoopcijfers het gelijk aangeven. Maar zijn ze echt zo goed? Dat zal de tijd leren. Eerst maar een foto van dit mooie wapen. 
 

Zo werd het wapen in de reclame aangeprezen, New Sig Sauer P210 legend.
Inmiddels kan men al het tweede model aanschaffen. De klassieke uitstraling is dan wel minder.

Maar wat men niet weet!
Na veelvuldig gebruik kunnen we pas zeggen of dit wapen goed is of niet.
We wachten nog even af en dan komen we met wat bijzonderheden omtrent dit model.
Wordt vervolgd. 



Kijk altijd onderaan de homepagina voor toevoegingen of updates van stukjes.