WLASSH
 

Winchester Lever Action Shooters Society Holland 

 Van Tegen naar Voor

De heer en mevrouw X.
 
We hebben allerlei leden op onze vereniging en ook leden zonder eigen wapen. Daar is niets mis mee, niet ieder wil een wapen in huis  hebben en de vereniging heeft een behoorlijk aantal wapens om mee te trainen. Dus waarom zou je zelf kopen en al die rompslomp van invullen van papieren willen doen. Het wordt anders als je al meer dan 30 jaar trouw lid bent van een schiet vereniging en graag een wapen wil aanschaffen maar het niet mag. Niet mag? Inderdaad, het mag niet!
Van wie zou dat dan niet mogen? Nou, moeders de vrouw wil het niet hebben, ze vindt het maar niks al dat oorlogstuig en dan ook nog in huis. Nee hoor, daar komt niets van in, hij blijft maar met verenigingswapens schieten. En niet te lang blijven hangen in die kantine hoor, al dat gepraat over die wapens, waardeloos. Wapens zijn alleen maar om te doden. En dan krijg je ook nog zo'n schietsportblaadje in de bus, wat moet de postbode en de buurt er wel niet van denken? Nog even en we kunnen gaan verhuizen.
En dan ook nog na het schieten drinken, ik zie het al helemaal voor me. Heb ik straks een agressieve alcoholist in huis. Dat moet zeker niet gebeuren. Bij het minste geringste wordt er straks in huis geschoten, allemaal enge Amerikaanse taferelen. Nee hoor, er wordt niets aangeschaft, dit huis moet veilig blijven, ik wil geen gevaarlijk gedoe in huis en daarmee uit. 
 
Ik schrijf dit stukje onder de noemer "Humor", dat is het ook een beetje. Maar misschien was de aanhef "Trieste verhalen" beter op zijn plaats geweest. Toch is dit een 100 % waar verhaal. Zo uit het leven gegrepen. We noemen de schutter en zijn vrouw voor het gemak even meneer en mevrouw X. Maar hoe loopt het nu af met deze schutter en echtgenote?
 
De heer X is teleurgesteld en menig keer verteld hij aan de bar hoe jammer het is dat zijn vrouw zo minzaam denkt over de schietsport. En het is toch zo leuk om te doen, ik snap er echt niets van. Er gaan weer jaren voorbij en allerlei tips zijn al aangedragen om X een eigen wapen te verschaffen. Tot nu toe niet succesvol. Toch komt er een dag dat de teleurgestelde sportschutter naar de wapenhandel gaat en jawel, voor de aanschaf van een zwartkruit revolver. Hij is in de wolken, een eigen voorlaadrevolver en dan ook nog een Remington New Army in kaliber .44. Fantastisch toch en dat voor mijn 65e. Ik kan haast niet wachten om hem te halen. Wat duurt het toch allemaal lang bij Bijzondere Wetten. Het is toch alleen wat aanpassingen in de computer doen in het Verona systeem en toch zeker geen "Oostblok" onderzoek starten. Meneer X was erg ongeduldig, na ruim 30 jaar wachten werden deze paar weken hem bijna teveel. Maar na verloop van tijd lag het verlof gereed en kon de revolver gehaald worden bij de wapenhandelaar. Al die jaren wachten en maar blijven zeuren heeft toch zin gehad. Is dat zo? Is mevrouw X dan plots overleden of is het stel uit elkaar? Daar komen we later pas achter. Meneer X is zo verrukt over zijn aanstaande bezit dat ieder het aan de bar mag horen. Het is groot nieuws op de vereniging. "Hé, X gaat eindelijk na ruim dertig jaar een eigen wapen kopen! Natuurlijk komen er dan ook vragen als; "Maar je vrouw is er toch op tegen?". Het antwoord was verrassend; "Dat is ze nog steeds maar als ze ook lid kan worden dan kan ze mij in de gaten houden en dan mag het wel". "En een zwartkruit revolver thuis hebben is niet zo snel te laden bij een gezinsruzie als een patronenwapen, dus mag ik deze wel aanschaffen". Meneer X was zo enthousiast dat hij niet door had dat de gehele vuile was werd buiten gehangen. De schutters aan de bar genoten met volle teugen van deze uiteenzetting en ieder dacht er het zijne van. Wat een vrouw had die X toch, een eersteklas feeks natuurlijk. Dat hij het al die jaren heeft uitgehouden met dat mens, wonderlijk. Wij zouden dat nooit accepteren. Ongelooflijk maar waar, mevrouw X werd aangemeld als aspirant-lid bij de vereniging en inmiddels komt ze al jaren samen met haar man op deze club. Wat een vertrouwen had ze toch in haar man. Tijdens het schieten hield ze hem echter nauwlettend in de gaten. Ze week niet van zijn zijde en de revolver werd wel 20 keer gecontroleerd voordat hij weer mee naar huis mocht. Stel je voor dat hij toch stiekem een kamer had geladen zonder dat zij het wist. Waar zou hij hem dan afvuren? Op welke plaats en op welk tijdstip? Ze zag de krantenkoppen al voor zich van het incident. Bloedbad in woonhuis sportschutter.
De maanden vlogen om en na verloop van tijd kende ze iedereen op de vereniging, ze had zelfs het grootste woord aan de bar. Schieten vond ze inmiddels ook erg leuk en dat deed ze dan ook graag. "Ik wist niet dat het zo leuk was", riep ze enthousiast. Ze was een volwaardig lid geworden en haar hele sociale leven was met één klap vooruit gegaan. Er was een ander doel in haar leven gekomen, ze was lid van een schietvereniging. Toch veel leuker dan je man de hele dag in de gaten houden en corrigeren.  
X zelf was verheugd, hij had het toch voor elkaar gekregen. Samen met zijn geliefde vrouw besteden ze menig uurtje aan de bar. Ja, de bar ja! Mevrouw X weet de drankjes inmiddels ook te waarderen en ze giet er altijd een paar achterover. de een na het andere glaasje werd geledigd, ze had niet gedacht dat ze zo lekker warenMooi toch?
 
Wat leren we hiervan?
Ten eerste dat de volhouder wint. Als tweede punt kan aangevoerd worden dat een fel tegenstander van de schietsport bij confrontatie met deze sport opeens erg veel interesse toont en het gewoon leuk gaat vinden. Van tegen naar voor dus! De grootste tegenstander van de sport kunnen we zeker overtuigen van het ongelijk dat ze hebben. En, misschien wel het belangrijkste, mevrouw X heeft 30 mooie jaren verloren laten gaan. Laat het u ook niet overkomen.
 
 
Geen humor dus, een beetje triest maar heel leerzaam.
 
Robert Teske
 

 Kijk altijd onderaan de homepagina voor toevoegingen of updates van stukjes.