WLASSH
 

Winchester Lever Action Shooters Society Holland 

 De Kolom van John 2

Ter lering, waarschuwing en misschien ook wel enigszins tot vermaak.
Fysiek ben ik op 80-jarige leeftijd een beetje een bluffer. Als ik Bruce Lee en andere actiehelden aan de gang zie denk ik, met een beetje training kan ik dat ook nog wel. Kort geleden nog, nam ik menig sportschool onder de loep. Zou dat nog wat voor mij kunnen zijn, een beetje Bruce Willis spelen. Vechtsport met ontwapeningsoefeningen. Rustig aan beginnen natuurlijk. Mind over body. Reeds een afspraak gemaakt met Sven. Een school in Mariahoeve. Steeds weer kwam daar iets tussen. Ja, natuurlijk, een echt geldige reden! Maar niet heus. Gewoon luiheid. Simpel geen zin. Of waren die, wat ik noem luiheid en geen zin, ingegeven door een waarschuwing, een intuïtie? Een waarschuwing van; "John doe eerst even een bodycheck!" Nou naar die waarschuwing, luisterde ik natuurlijk niet. Me, John Invisible, hard als Krupp staal, taai als tuigleer en snel als een oude windhond. Af en toe een beetje druk op de borst en wat kortademig. Ach het zou wat. Met een slok water werd dat weggespoeld. Gewoon effe conditie opbouwen!

Lichaamsoefeningen en een reanimatie
M'n echtgenote echter, rook lont. Ze trommelde een aardige masseuse op die om de dag een stevig uur met mij wandelde. In het bos liet ze  mij wat lichaamsoefeningen doen. Een passerende kleuter merkte op; "Kijk mamma, die opa is gek geworden".

Die masseuse is charmant en om haar te plezieren liet ik maar wat met me sollen. Ik, John Wayne, aan de hand van een masseuse, ha ha! Eén maal in de week werd ik gemasseerd. Het systeem werkte en langzaam werd ik minder stram. De massage bracht weer wat leven in m'n oude karkas. En toch?  Heel diep zat wat onrust. Met de kreet; "Pain is weakness, leaving the body", werd dat weggepoetst. Nee, ik was op de goede weg. Tot dat.
Op 31 december 2015 omstreeks 11.00 uur, werd ik in Bergen NH, in de woning van mijn echtgenote, "niet goed". Als of twee skeletten in m'n borst aan het sparren waren. M'n echtgenote hakte de knoop door en belde 1-1-2. Ze waren snel ter plaatse. De man sprak door drie microfoons te gelijk en maakt onderwijl een hartfilm. Hartinfarct! Niet te geloven. Ik? In de ambulance gereanimeerd. Dat heeft m'n leven gered. Twee stens geplaatst. Volledig bij bewustzijn via een ader in mijn rechter pols. Prima gelukt. Op 31-12-2015  van 23.45 tot 01-01-2016 01.50 uur, in het ziekenhuis genoten van het prachtige vuurwerk boven Alkmaar. Alleen in m'n warme bedje, veilig, pijnloos en goed verzorgd. Wat een techniek! 

De reanimatie en de herinnering.
Buiten een enorme blauwe plek op m'n borst, verder niets van gemerkt. Vaag zweeft er een herinnering. Of is dat fantasie? Ja, als je zo boven de grens van leven en dood zweeft dan zie je wat meer.
Petrus aan de Poort, is een gezellige "Ouwe Jongens Krentenbrood Figuur." "Ha John!" zegt hij, "kom je even kijken ? "Ik heb nog geen plaats." Onderwijl keek ik wat rond. Een totaal neutrale omgeving. Overal groepjes identiteiten in een heel ontspannen sfeer.
"Kijk John" zegt Petrus, "Goed en kwaad kennen we hier niet. Dat is een verzinsel van jullie beneden. Goed en Kwaad behoren bij elkaar zoals a horse and a carriage. Zijn elkaars bestaansrecht. Een ieder voelt zich hier zoals hij zich wil voelen. Niemand  oordeelt of veroordeelt. All Happy People. Ze wachten om herboren te worden en worden intussen wat bijgeschoold".

"Edoch, er is één uitzondering. Daar in de hoogte, zie je tussen sneeuw en ijs, waar de wind loeit en de Satan heerst, een enorme grote ruimte afgezet met prikkeldraad. Wie daar zit, komt er nooit meer uit. Daar zitten de eeuwig verdoemden. De fouten in Gods schepping. Nee, geen boeven en moordenaars. Die zijn al lang opgenomen en geabsorbeerd in de identiteiten hier boven, hebben hun plicht gedaan, zijn clean, vergeten en vergeven. 
Nee, daar tussen sneeuw en ijs zitten politici. Hollow men, heads with straw and leaning together. Frozen hearts of darkness.
Die kunnen niet worden bijgeschoold. Waiting for the moment the world ends". 

En Petrus, dat vrolijke clubje daar in de zon, dat zo'n pestherrie maakt?
"Oh, dat zijn de favorieten van de Heer, John. Dat zijn sportschutters en de jongens van de NATRES. Dat zijn eigenlijk de echte beroeps. Schutters pur sang en bereid om zich in te zetten. Echte en originele bewakers van Nederlands grondgebied. Vandaar dat die Hollow men zo de pest aan ze hebben.
"Zo John, de Heer roept, ik moet weer aan het werk. Tot ziens, leuk even gebabbeld te hebben. Terug naar Joke, je kinderen en je vrienden. En natuurlijk de groeten aan de jongens en meiden van SV JULIANA".

Vrienden laat het U een les zijn. Luistert goed naar je body. Liever te vroeg scannen dan te laat.

Met vriendelijke groet,

John



 Kijk altijd onderaan de homepagina voor toevoegingen of updates van stukjes.